همه چیز درباره دامنه

 درباره دامنه تعریف دامنه در واقع نامی است که وب سایت از طریق آن قابل دستیابی خواهد بود.

 درباره دامنه


تعریف دامنه

در واقع نامی است که وب سایت از طریق آن قابل دستیابی خواهد بود. به‌طور کلی یک آدرس اینترنتی، از دو بخش دامنه و پسوند تشکیل شده‌است. برای مثال در یک آدرس اینترنتی مثلاً smart.ir دامنه همان کلمهٔ smart است و پسوند دامنه نیز همان .ir یا دیگر موارد مشابه مانند .com یا .org

دلایل استفاده از دامنه

همه وب سایت های اینترنتی بر روی یک سرور نگه داشته می شوند که این سرور دارای حداقل یک آدرس می باشد. آدرس سرور را اصطلاحا IP می گویند.آی پی یک مقدار عددی است که برای هر سرور جدا می باشد. به عنوان مثال ۲۳۷٫۶۶۶٫۲۲۶٫۸۰ آدرس یک سرور می باشد. حال اگر بخواهیم به سایتی که بر روی این سرور است دسترسی داشته باشیم باید IP سرور را در مرورگر باز کنیم. از آنجایی که به خاطر سپردن این اعداد کار نسبتا دشواری است، برای آن یک جایگزین در نظر گرفته شده است که می تواند ترکیبی از حروف و اعداد باشد. این جایگزین همان دامنه می باشد. دامنه اصطلاحا به عنوان اشاره‌گر(Pointer) یک سرور در نظر گرفته می شود. پروسه ترجمه دومین به IP توسط سرویسی تحت عنوان   DNS انجام می شود. همچنین در خصوص سرورهای اشتراکی که تعداد بسیار زیادی سایت را پشتیبانی می کنند استفاده از دامنه بسیار مناسب می باشد چرا که نیاز نیست برای هر سایت یک IP در نظر گرفته شود و می توان با استفاده از کنترل پنل های مدیریت سرور تمامی دامنه ها را بر روی یک IP که همان IP سرور است تنظیم کرد.

ثبت دامنه

اطلاعات تمامی دامین ها در مرکزی تحت عنوان  ICANN نگهداری می شوند.

ICANمراکزی را در سراسر دنیا تحت عنوان  Registrar  در نظر گرفته است که توسط این مراکز می توان دامنه ها را به ثبت رساند.
ثبت دومین یعنی در اختیار گرفتن مالکیت دامین به گونه ای که طی دوره ثبت، دامنه توسط فرد دیگری قابل استفاده نباشد. این دوره می تواند بین یک تا ده سال باشد. ثبت دامنه تنها در صورتی امکان پذیر است که هنگام ثبت، آن دومین توسط فرد دیگری به ثبت نرسیده باشد و اصطلاحا  Available  باشد.

 

دامنه های سطح بالا و مرتبه دوم

یک دامنه سطح بالا (Top-Level Domain)  که به اختصار TLD نیز نامیده می شود، بالاترین سطح دامنه های اینترنتی است که در منطقه ریشه (Root Zone) محدوده نام نصب شده است و به عنوان پسوند نام دامنه، در آخرین بخش دامنه های سطح پایین تر قرار می گیرد. به عنوان مثال com. یک دامنه سطح بالای عمومی و دامنه ir. یک دامنه سطح بالای کد کشوری است. دامنه های سطح بالا به حروف بزرگ یا کوچک حساس نیستند و به طبقه های متفاوتی تقسیم می گردند که در ادامه به توضیح کامل آن خواهیم پرداخت.

آیکان (ICANN) سرواژه عبارت Internet Corporation for Assigned Names and Numbers به معنای “مؤسسه اینترنتی نام‎ها و شماره‌های واگذار شده” نام شرکت غیر انتفاعی در ایالات متحده امریکاست که مسئولیت مدیریت واگذاری نام‌های دامنه و آدرس‌های پروتکل اینترنت را برعهده دارد. آیکان یک شرکت بین المللی است که تحت نفوذ نظام دولتی کشور امریکا بوده و مقر آن در کالیفرنیاست.

 ‎

Root Zone  یا منطقه ریشه

تمام دامنه‎های دامنه‎های سطح بالای کدکشوری، سطح بالای عمومی، دامنه های سطح بالای رزرو شده و دامنه‎های سطح بالای بین المللی شده در منطقه ریشه قرار می‌گیرند. به عبارت دیگر، تمام دامنه های سطح بالای متداولی که وب سایت های اینترنتی از آنها استفاده می نمایند در منطقه ریشه قرار دارند که توسط آیانا بر حسب نوع پسوند به سه طبقه تقسیم می شوند:

 ‎۱:دامنه های سطح بالای عمومی  generic Top-Level Domain – gTLD

دامنه های سطح بالای عمومی در سال ۱۹۸۰ میلادی با هفت پسوند (com, .edu, .gov, .int, .mil, .net, .org.) ایجاد شدند که تنها پسوندهای com, .net, .org. برای ثبت توسط عموم جامعه بدون محدودیت آزاد بود. در سال ۲۰۰۲ میلادی، چهار دامنه سطح بالای (biz, .info, .name, .pro.) و سه دامنه سطح بالای تضمین شده (aero, .coop, .museum.) و در سال ۲۰۰۳ میلادی ۶ دامنه سطح بالای تضمین شده (asia, .cat, .jobs, .mobi, .tel .travel.) به این دسته اضافه شدند.

 ‎

دامنه های عمومی محدود نشده  (Unrestricted generic TLD):

– com. مخفف commercial، یک دامنه سطح بالای open TLD است که استفاده از آن برای عموم آزاد بوده و برای کاربردهای تجاری مناسب است.
– net. مخفف network، یک دامنه سطح بالای open TLD است که استفاده از آن برای عموم آزاد بوده و در اصل برای زیربناهای شبکه استفاده می شود.
– org. مخفف organization، یک دامنه سطح بالای open TLD است که استفاده از آن برای عموم آزاد بوده و در اصل برای سازمان هایی که در موضوع دامنه های سطح بالای عمومی دیگر جای نمی‌گیرند استفاده می شود.
– info. مخفف information، یک دامنه سطح بالای open TLD است که استفاده از آن برای عموم آزاد بوده و مناسب سایت هایی با موضوعات اطلاع رسانی است.

دامنه های عمومی – انحصاری  (generic-restricted):

– biz. مخفف business، یک دامنه سطح بالای open TLD است که استفاده از آن برای عموم آزاد بوده و مناسب تجارت بدون محدودیت است.
– name. یک دامنه سطح بالای open TLD است که استفاده از آن برای عموم آزاد بوده و مناسب سایت های خانوادگی یا اشخاص (individuals) است.
– pro. مخفف professions است که در ابتدا برای حرفه های مجاز و مجوزدار در سراسر جهان رزرو شد اما در حال حاضر ثبت آن بدون ارائه مدرک برای عموم آزاد بوده و مناسب حرفه های خاص است.

دامنه های تضمین شده sponsored TLD – sTLD:

یک دامنه سطح بالای ضمانت شده، دامنه سطح بالای ویژه ای است که نماینده انجمنی خاص ارائه خدمات آن را برپایه قومیت، منطقه جغرافیایی، تخصص، فن و دیگر موضوعات پیشنهاد شده ضمانت می کند. به عنوان مثال، دامنه سطح بالای aero. توسط شرکت SITA ضمانت شده و ثبت تنها آن برای اعضای صنعت حمل و نقل هوایی محدود است.


– aero. ویژه اعضای صنعت حمل و نقل هوایی
– asia. ویژه شرکت ها، سازمان ها و اشخاص در منطقه آسیا و اقیانوس آرام
– cat. ویژه زبان و فرهنگ کاتالان / انجمن های فرهنگی و زبان شناسی
– coop. ویژه شرکت های تعاونی
– edu. ویژه مؤسسه های آموزشی پس از دوره متوسطه و نهادهای معتبر آموزشی
– gov. منحصراً برای دولت آمریکا؛ ویژه نهادهای دولت مرکزی، ایالتی و سطوح منطقه ای
– int. تنها برای ثبت توسط سازمانهای بین المللی (international) ایجاد شده توسط عهد نامه های بین المللی
– jobs. مرتبط با استخدام به ویژه مدیران منابع انسانی
– mil. منحصراً برای ارتش آمریکا
– mobi. ویژه مصرف کنندگان و ارائه کنندگان محصولات و سرویس دهندگان دستگاه‌های تلفن همراه
– museum. ویژه موزه ها
– tel. به عنوان کارت ویزیت و پرفایل مشخصات تلفنی شرکت های تجاری و افراد جهت انتشار اطلاعات تماس شان
– travel. ویژه آژانس های مسافرتی، خطوط هوایی، هتل داران، دفاتر گردشگری، و غیره

 ‎
۲دامنه های سطح بالای کد کشوری   country code Top-Level Domain – ccTLD

هریک از کشورهای جهان دارای یک یا چند پسوند ملی یا «دامنه سطح بالای کد کشوری» هستند که برای سایت‌های منصوب به آن کشور استفاده می‌شوند. به عنوان مثال دامنه سطح بالای کد کشور ایران ‎.ir و دامنه سطح بالای کد کشور انگلستان uk. است. هدف اصلی از ایجاد دامنه های سطح بالای کدکشوری ایجاد تمایز میان کشورها (و حتی ایالت های مختلف یک کشور) بوده است با این حال از برخی از آنها برای مقاصد خاص نیز استفاده می شود. به عنوان مثال از دامنه tv. که متعلق به کشور تووالو (Tuvalu) است، برای وب سایت های شبکه های تلویزونی نیز استفاده می شود. در ادامه فهرست الفبایی دامنه های سطح بالای کدکشوری ارائه شده است:

A .ac .ad .ae .af .ag .ai .al .am .ao .aq .ar .as .at .au .aw .ax .az
B .ba .bb .bd .be .bf .bg .bh .bi .bj .bm .bn .bo .br .bs .bt .bw .by .bz
C .ca .cc .cd .cf .cg .ch .ci .ck .cl .cm .cn .co .cr .cu .cv .cw .cx .cy .cz
D .de .dj .dk .dm .do .dz
E .ec .ee .eg .er .es .et .eu
F .fi .fj .fk .fm .fo .fr
G .ga .gd .ge .gf .gg .gh .gi .gl .gm .gn .gp .gq .gr .gs .gt .gu .gw .gy
H .hk .hm .hn .hr .ht .hu
I .id .ie .il .im .in .io .iq .ir .is .it
J .je .jm .jo .jp
K .ke .kg .kh .ki .km .kn .kp .kr .kw .ky .kz
L .la .lb .lc .li .lk .lr .ls .lt .lu .lv .ly
M .ma .mc .md .me .mg .mh .mk .ml .mm .mn .mo .mp .mq .mr .ms .mt .mu .mv .mw .mx .my .mz
N .na .nc .ne .nf .ng .ni .nl .no .np .nr .nu .nz
O .om
P .pa .pe .pf .pg .ph .pk .pl .pm .pn .pr .ps .pt .pw .py
Q .qa
R .re .ro .rs .ru .rw
S .sa .sb .sc .sd .se .sg .sh .si .sk .sl .sm .sn .so .sr .ss .st .su .sv .sx .sy .sz
T .tc .td .tf .tg .th .tj .tk .tl .tm .tn .to .tr .tt .tv .tw .tz
U .ua .ug .uk .us .uy .uz
V .va .vc .ve .vg .vi .vn .vu
W .wf .ws
Y .ye .yt
Z .za .zm .zw

 ‎

 ‎
۳دامنه های سطح بالای رزرو شده Reserved Top-Level Domains – RTLD

دامنه های سطح بالای رزرو شده به منظور پیشگیری از سردرگمی و بروز مشکلات احتمالی، توسط نیروی ضربت مهندسی اینترنت رزرو شده اند. ممکن است این دامنه ها برای مقاصد خاصی مورد استفاده قرار گیرند اما نباید در شبکه های تولید سامانه نام دامنه جهانی قرار داشته باشند.
– test. برای استفاده در آزمایش ها رزرو شده است
– example. برای استفاده در مثال ها رزرو شده است.
– invalid. برای استفاده در نام های دامنه ای که آشکارا نامعتبر است رزرو شده است.
– localhost. برای جلوگیری از بروز مشکلات ناشی از استفاده از میزبان محلی (Localhost) به عنوان نام میزبان (Hostname) رزرو شده است.
– int. برگرفته از عبارت international، یک دامنه سطح بالای ضمانت شده است که برای استفاده توسط سازمان‌های بین‌المللی رزرو شده است.
– arpa. سرواژه عبارت Advanced Research Projects Agency، یک دامنه سطح بالا زیربنایی در سامانه نام دامنه اینترنت است، که صرفاً برای مقاصد زیربنایی فنی استفاده می شده. آرپا خود دارای ۶ دامنه سطح دوم رزرو شده برای مقاصد خاص است.
– همچنین ۱۱ ترجمه متفاوت از عبارت “.آزمایشی” به ۱۱ زبان مختلف از جمله برای زبان پارسی به عنوان دامنه های سطح بالای رزرو شده به این جمع اضافه شده اند.

دامنه های بین المللی شده    Internationalized Domain Name – IDN چیست؟

تمام دامنه‎های سطح بالای معرفی شده از ابتدای مقاله تاکنون، به زبان لاتین و مبتنی بر سیستم کدگذاری اسکی (ASCII) با محدودیت استفاده از حروف لاتین A تا Z، اعداد ۰ تا ۹ و کاراکتر (-) هستند. در این سیستم امکان استفاده از حروف الفبا و اعداد سایر زبان های دنیا وجود ندارد پس عملاً امکان ایجاد یک دامنه سطح بالا به زبانی غیر از زبان لاتین نیز وجود نداشت. در سال ۲۰۰۰ برای نخستین بار امکان ایجاد نام دامنه به زبانی غیر از زبان لاتین ایجاد شد. بدین معنا که از ان تاریخ می توان نام دامنه هایی نظیر “معظمی.com” نیز به ثبت رسانید.

به مدت ۱۲ سال این امکان تنها در نام دامنه یعنی در سمت چپ نقطه وجود داشت تا آنکه در سال ۲۰۱۲، آیکان (ICANN) این امکان را در دامنه های سطح بالا یعنی در سمت راست نقطه نیز فراهم کرد و دامنه های سطح بالای عمومی (gTLD) به زبانی غیر از لاتین نظیر “.ایران” نیز ایجاد شدند. با این تغییر، امکان ایجاد یک آدرس اینترنتی کامل به زبانی غیر از لاتین نظیر “معظمی.ایران” برای نخستین بار به وجود آمد. در حال حاضر این ویژگی برای بیش از ۱۰۰ زبان متفاوت پشتیبانی می شود. ۹ ترجمه از com. و ۳ ترجمه از net. به زبان های مختلف دنیا، اولین دامنه های سطح بالای بین المللی شده بوده اند.

دامنه سطح دوم Second Level Domain – SLD چیست؟

دامنه های سطح دوم در سلسله مراتب سامانه نام دامنه (به اختصار DNS) بطور مستقیم زیردامنه یک دامنه سطح بالا است. به عبارت دیگر دامنه سطح دوم در سمت چپ نقطه یک دامنه سطح بالا قرار دارد. در مثال DBStheme.com، عبارت  DBStheme  یک دامنه سطح دوم است.

 ‎
دامنه سطح دوم کدکشوری Country Code Second-Level Domains – ccSLD چیست؟

دامنه سطح دوم کدکشوری، در سلسله مراتب نام دامنه بطور مستقیم زیردامنه یک دامنه سطح بالای کدکشوری است. بر طبق قوانین برخی کشورها، هیچ شخص حقیقی و حقوقی و حتی سازمان‌ها مجاز به ثبت مستقیم دامنه با دامنه سطح بالای کدکشوری نیستند اما برای ثبت دامنه با یک دامنه سطح دوم کدکشوری آزادند. به عنوان مثال مجاز به ثبت مستقیم دامنه برای دامنه سطح بالای کدکشوری نظیر ir. نیستند اما برای ثبت با دامنه های سطح دومی نظیر ac.ir. (که ویژه مراکز علمی و دانشگاهی است) مشکلی وجود ندارد.

برخی از دامنه های سطح دوم کدکشوری با هدفی از پیش تعریف شده ثبت شده‎اند تا اشخاص یا سازمان‎ها با توجه به اهداف و وظایف سازمان، دامنه وب سایت خود را با یکی از آنها به ثبت برسانند. در ادامه لیست کاملی از دامنه های سطح دوم ویژه مقاصد خاص آورده شده است:

– ac.uk. ویژه دانشگاه ها و مراکز علمی پژوهشی و آموزش عالی
– co.uk. ویژه مراکز تجاری و بازرگانی عمومی
– gov.uk. ویژه مراکز و سازمان‎های دولتی
– ltd.uk. ویژه شرکت های با مسئولیت محدود
– me.uk. ویژه اشخاص حقیقی
– mod.uk. ویژه وزارت دفاع و پشتیبانی از نیروهای مسلح
– net.uk. ویژه آی اس پی های سرویس دهنده خدمات اینترنت و سایر شرکت های تحت شبکه
– nic.uk. ویژه استفاده از شبکه اینترنت
– nhs.uk. ویژه مؤسسات خدمات بهداشت و درمان ملی
– org.uk. ویژه سازمان های غیر انتفاعی
– plc.uk. ویژه شرکت های با مسئولیت محدود عمومی
– police.uk. ویژه وب سایت نیروی انتظامی
– sch.uk. ویژه وب سایت آموزش و پرورش، مدارس و مؤسسات آموزشی سطح متوسطه

 ‎
دامنه سطح دوم رزرو شده Reserved Second-Level Domains – RSLD چیست؟

دقیقاً مشابه دامنه های سطح بالای رزرو شده، دامنه های سطح دوم رزرو شده نیز به منظور پیشگیری از سردرگمی و بروز مشکلات احتمالی، توسط نیروی ضربت مهندسی اینترنت رزرو شده اند. ممکن است این دامنه ها برای مقاصد خاصی مورد استفاده قرار گیرند اما نباید در شبکه های تولید سامانه نام دامنه جهانی قرار داشته باشند. به عنوان مثال دامنه های طرح دوم example.com و example.net و example.org توسط آیانا رزرو شده اند.

 ‎
نام دامنه – Domain Name چیست؟

نام دامنه، آدرس انحصاری وب سایت شماست که از چند بخش متفاوت که با نقطه از هم جدا می شوند تشکیل شده است. به عنوان مثال DBStheme.com، نام دامنه وب سایت دی بی اس تم است که از دو بخش دامنه سطح بالای عمومی com. و دامنه سطح دوم DBStheme ایجاد شده که به وسیله یک نقطه از هم جدا شده اند. کاربران شما با تایپ نام دامنه وب سایت شما در نوار آدرس مرورگر خود، به وب سایت شما هدایت می شوند. این هدایت توسط آیکان (ICANN) که وظیفه مدیریت نام‌های دامنه و آدرس‌های پروتکل اینترنت (IP addresses) را بر عهده دارد صورت می پذیرد.

 ‎
تفاوت نام دامنه با آدرس اینترنتی در چیست؟

با توجه به توضیحات کاملی که در این آموزش تقدیم شما شد، بر ارکان تشکیل دهنده یک دامنه اینترنتی شناخت کاملی کسب نمود اید؛ با این حال برای روشن تر شدن این موضوع، در ادامه به صورت تصویری به شرح دو مفهوم “نام دامنه – Domain Name” و “آدرس اینترنتی – URL” و تفاوت این دو با یکدیگر می پردازیم.

در این آموزش به مفاهیم پایه ای مرتبط با انواع و ترکیبات نام دامنه وب سایت های اینترنتی پرداختیم که پایه و اساس بسیاری از آموزش های آتی تیم ما راتشکیل خواهد داد. در هنگام نگارش این مقاله کوشش شده است که این مفاهیم به ساده ترین شکل ممکن بیان شود تا برای هر وبمستر تازه کار تا حرفه ای به آسانی قابل درک باشد. با این حال درصورتی که بخشی از این آموزش را با دقت نخوانده اید یا متوجه یک بخش از آن نشده اید، خواهشمندیم با مرور مجدد آن بخش، اطلاعات خود را در این ارتباط تکمیل نموده تا آموزش های آتی آموزشگاه که مرتبط با مسائلی بسیار حساس و تأثیر گذار در اصول سئو از جمله ساختار آدرس های صفحات وب سایت، برای شما به آسانی قابل درک و مفید باشد. همچنین قابل ذکر است که وب سایت ما هرگونه خدمات مرتبط با ثبت یا فروش دامنه های اینترنتی ارائه می نماید.

 


DNS  دامنه:

DNS دامنه، (همانطور که پیش از این نیز اشاره شد) سرویسی برای ترجمه دامنه ها به IP می باشد. این سرویس با استفاده از ویژگی به اسم Name server این کار را انجام می دهد. هر دامین برای این که بتواند به IP مورد نظرش اشاره کند حداقل نیاز به دو Name server دارد. امکان ویرایش Name server یکی از مهم ترین امکانات برای مدیریت دامنه می باشد.

اطلاعات مالکیت دامنه:

این اطلاعات عبارتند از مواردی همچون اطلاعات شخصی مالک دامنه (نام، نام خانوادگی، شماره تماس و …)، ایمیل مالک دامنه و اطلاعات شرکت ثبت کننده دامین. در صورتی که شخصی بخواهد دامنه خود را از یک Registrar به Registrar دیگر انتقال دهد، با توجه به این که نامه انتقال می بایست از طرف مالک دامنه تایید شود، ایمیل ثبت شده به عنوان مالک دومین از اهمیت بسیار بالایی برخوردار خواهد بود و لینک تایید انتقال به این ایمیل ارسال خواهد شد.

قفل دامنه:

این ویژگی برای ارتقاء امنیت دامین ها هنگام انتقال بین Registrar ها می باشد. هنگامی که قصد داشته باشید دامنه ای را از یک Registrar به Registrar دیگری انتقال دهید (به عنوان مثال از OnlineNIC به Tucows) می بایست قبل از شروع انتقال، دامنه را از حالت قفل خارج نمائید، در غیر اینصورت انتقال انجام نخواهد شد. قفل دامین در حال حاضر برای پسوند های ذیل مورد استفاده قرار می گیرد:
com, .net, .org, .info, .biz, .mobi, .us, .asia.

کد دامنه:

کد دامنه که با عناوینی همچون Auth Code و EPP Code نیز شناخته می شود، برای افزایش امنیت دامنه در هنگام انتقال بین Registrar ها بکار می رود. هنگامی که قصد داشته باشید دامنه ای را از یک Registrar به Registrar دیگری (مثلاً از NetworkSolutions به Tucows)  انتقال دهید نیاز به این کد خواهید داشت که در حین عملیات انتقال از شما خواسته می شود.  کد دامنه در حال حاضر برای پسوند های ذیل مورد استفاده قرار می گیرد:
com, .net, .org, .info, .biz, .mobi, .us, .asia.


تعریف   
Whois

منظور از Whois مشاهده اطلاعات دامنه های ثبت شده می باشد. این اطلاعات شامل Registrar دامنه، وضعیت دامنه (شامل قفل بودن یا نبودن، فعال بودن یا نبودن و … ) تاریخ ثبت، انقضا و آخرین به روز رسانی دامنه، DNS دامین و اطلاعات مالکیت دومین می باشد.
این اطلاعات در سایت هایی تحت عنوان  Whois Server  قابل دسترسی می باشند. از مهم ترین Whois Server های موجود می توان سایت  www.who.is را نام برد.
این نکته را نیز باید مد نظر داشت که اطلاعات همه دامنه ها توسط Whois Server های عمومی قابل دسترسی نیست. به عنوان مثال Whois دامنه هایی با پسوند IR تنها از طریق سامانه ایرنیک به آدرس www.nic.ir قابل دسترسی می باشد.

 

 

ثبت دیدگاه